Voor en na de herfstvakantie. Op weg naar de Divo-studiedag van vrijdag 16 december 2016.

 

Voor wie er buiten staat, kan het moeilijk te vatten zijn wat de job van een directeur in een school inhoudt. Velen onder hen zijn van A tot Z verantwoordelijk over alles van A tot Z.

Hier en daar worden domeinen verdeeld. Dit resulteert meestal in het ontstaan van een algemeen directeur en/of een coördinerend directeur. Voor hen geldt hetzelfde.

 

Wordt het nog als verrassend aangezien hoe directies met al die verantwoordelijkheden en taken omgaan? Voor CEO’s in ondernemingen die winst maken, is dit in onze maatschappij vertaalbaar in salaris, in dividenten, in beursnoteringen, in mediabelangstelling. Vertaalbaar in Euro’s. Vertaalbaar in het vermaterialiseren in woningen, auto’s, levensstijl, succesverhalen in media.

 

Voor onderwijsmensen wordt dit naar gewoonte vertaald in vaste benoeming, in vakantiedagen, in een pensioen als uitgesteld loon.

 

Samen met onderwijs en haar directies, CEO’s, mag de ganse social profit wereld uitgedaagd worden om hun ‘onbetaalbare winst’ uit te drukken in heldere, vatbare, gewaardeerde toegevoegde waarde.

 

Een aanzet daartoe kan ontstaan in een andere benadering: ‘wij en zij’  vervangen door ‘wij in het geheel’. Daarvoor kunnen we durven! Durven om te vertrekken van een fundamentele basisgedachte van  ‘evenwaardigheid’ en de moed hebben om die evenwaardigheid te onderzoeken.

 

Een voorbeeld uit het recent verleden, van juist voor de herfstvakantie, buiten onderwijs.

 

Uit DS woe 26 oktober 2016

 

Het Ceta-verdrag – een handelsverdrag tussen Europa en Canada

...

CDH-voorzitter Benoît Lutgen gaat nu op zijn manier in het offensief. In een interview met Le Soir gaat hij tekeer tegen het ‘ultraliberalisme zonder aandacht voor de Europese waarden: sociale, humanistische én ecologische’.

‘Ik wil geen herhaling van wat we in 2003 hebben beleefd na de opheffing van de melkquota. Door de vrijmaking van die markt stonden duizenden boeren op straat, met een zelfmoordgraad die tot de allerhoogste behoorde’, zegt Lutgen. ‘Europa is meer dan alleen een immense markt.’

 

Evenwaardigheid mogelijk in dergelijke discussies?

Wat ik van het Ceta-verhaal onthou: het is een handelsverdrag tussen Europa en Canada om allerlei invoerbeperkingen op te heffen en vlottere handel tussen de een en de andere en omgekeerd  toe te laten. Bij geschillen tussen bedrijven en een land is er een internationaal arbitragehof.

De Waalse minister-president gaat op de rem staan en geeft aan waarom en op welke punten.

Andere politici reageren daarop smalend, sturen verwijten van allerlei slag, gericht op de persoon.

Wat ik mis: de evenwaardigheid van inzichten. Het is blijkbaar bijzonder moeilijk voor leiders om twee kolommen te maken: in de ene kolom de inzichten en de verwoordingen van hen die pro zijn en in de andere kolom de inzichten en de verwoordingen van hen die tegen zijn. De twee kolommen zijn het uitgangspunt om samen op zoek te gaan naar de onderliggende behoeften van elke partij. Zonder oordelen, zonder vernederingen. Wel oprecht geïnteresseerd in wat de ene en de andere drijft.

 

Zou dit een eenvoudige manier kunnen zijn om heikele punten in onderwijs te benaderen? De hervorming van het SO, het BOS-verhaal, STEM in ASO-scholen, het loopbaandebat voor leerkrachten, de hervormingen in het volwassenenonderwijs, de relatie directeur en raad van bestuur, ...

 

Met een nederige kijk op complexe problemen en eventueel eenvoudige benaderingen.

 

Een waarderende groet.

 

Etienne Carrette

STUDIEDAG

14 december 2018

 

 

lees meer